سمينارهاي فلسفه علم
سومین جلسه از سلسله سمينارهاي فلسفه علم در پاييز 84
رويکردی نو به مقولة پژوهش
نظری بر ديدگاههای متيو ليپمن (مؤسس برنامه فلسفه برای کودکان)
ارائه دهنده:
سعيد ناجی
عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
يکشنبه 6/آذر/84 ساعت 16 الي 18
سالن اجتماعات گروه فلسفه علم
چکيده مقاله:
آيا آن دسته از فلاسفةعلمي كه قصدشان كشف روششناسي واقعي علم بود تا بواسطة آن موجبات تسريع رشد و پيشرفت علم را فراهم آورند و نيز معارف ديگر بشري را متحول سازند، به هدفشان رسيدهاند.
اگر نه، چرا؟
آيا سيستم آموزشي قديم و رايجمان كه وظيفهاش تربيت دانشپژوهان و محققان است، موفقيتآميز بوده است؟
اگرنه، چرا؟
مشكل چيست؟
كدام پيشفرضها نادرست اند؟
آيا فهم طبيعت گرايانة علم، فلسفه، نظريه، تحقيق و اموري از اين قبيل باعث اين مشكل شده است؟
پاپر مشكل طبيعتپنداري يا ذاتپنداري (Naturalism) را متذكر ميشود!
از اين بيماري ميتوان گريخت؟ يا آن اجتنابناپذير است؟
كتابهاي درسي اين مشكل را به وجود ميآورند؟
بحثهاي ما با اندكي كم دقتي گرفتار اين مشكل ميشوند. بحثهاي فلسفي شبكه 4 را بياد بياوريد.
آيا اموري همچون فلسفه، عالم ديني، روشنفكر، يا جامعه شناسي طبايع يا ذاتهايي در جهان خارج هستند. آيا ماهيت علم و فلسفه را همانند چيزي همچون يك سيب ميتوان تعريف كرد؟
يا بايد در تعرف آنها مواضعه گرايانه عمل كنيم؟
در بارة تحقيق علمي چه ميتوان گفت؟ كتابهايي كه در مورد تحقيق و روش تحقيق سخن ميگويند آنرا چگونه در نظر ميگيرند. آيا تحقيق را بطور نظري ميتوان ياد داد؟
تحقيق يك فن و مهارت است نه يك مفهوم نظري!
آيا مهارت تحقيق را ميتوان با پاس كردن يك ترم درس نظري ياد گرفت؟
براي آموزش تحقيق چه بايد كرد؟