بیانیه 125 نفر از اساتید انشگاه صنعتی شریف:

 ما، جمعی از استادان دانشگاه صنعتی شریف، با عنایت به شرایط خطیر کشور در آستانه‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری و بنابر وظیفه‌ دینی و ملی خویش، لازم می‌دانیم نکاتی چند را به استحضار دانشجویان، معلمان، پژوهشگران و سایر اقشار ملت فرهیخته ایران برسانیم:

•1- توسعه همه جانبه و رشد معنوی و مادی کشور، که آرزوی آحاد مردم ایران است، نیازمند توجه به همه ابعاد فرهنگی، سیاسی و اقتصادی آن است. لازمه این امر، شفاف‌سازی اهداف، توافق بر ملزومات آن و سیاستگذاری و برنامه‌ریزی برای تحقق آن اهداف است. به این منظور، بسط روحیه امید و همدلی و ایجاد عزم‌ ملی در داخل و ارتقای جایگاه کشور در عرصه بین‌المللی ضروری است.
•2- رسیدن به این اهداف کلان ملی تنها بر بستری از «عقلانیت» امکان‌پذیر است. عقلانیتی که در ساحت فرهنگی به صورت اخلاقمداری و ترویج مدارا و آزاداندیشی و آزادی‌بیان، در ساحت‌سیاسی به شکل زمینه‌سازی مشارکت جدی مردم و رعایت حقوق شهروندی، و در ساحت اقتصادی به صورت توجه به امر کارشناسی و برنامه‌ریزی و در ساحت بین‌المللی به شکل رعایت مصالح کشور و منافع ملی تبلور می‌یابد.
•3- مردم ایران استحقاق برخورداری از یک زندگی شایسته انسانی را دارند. نیل به چنین مقصودی مستلزم تفکر و تعمق در وضع کنونی و نگاه حکیمانه به آینده است.
آنچه هم اکنون شاهد آنیم خارج‌کردن تدریجی متخصصان باتجربه از دایره تصمیم‌گیری، عدم ثبات مدیریتی، گسترش واردات کالاهای‌ مصرفی به‌ بهای ضربه ‌به تولیدات داخلی، به رکود کشاندن اقتصاد برای جبران اسراف‌کاری‌ها و بی‌برنامگی‌های گذشته، عدم بهبود شاخص‌های رشد و بیکاری و تورم با وجود درآمدهای کلان نفتی، پسرفت شاخص‌های خط‌ فقر و نابرابری‌های اقتصادی، و گریختن از حسابرسی و قوانین ‌مصوب است. پیداست که این امور کشور را از مسیر توسعه پایدار و درون‌زا دور می‌سازند.

مدیریت اجرایی ناکارآمد و بی‌برنامه، ناخدایی را می‌ماند که، در عرصه‌ی پر تلاطم داخلی و خارجی، به جای سکانداری به پاروزنی در جهات متعارض پرداخته، و طبعاً از حرکت در راستای مقصد بازمانده است.

سوءمدیریت گرچه در داخل کشور، در پشت‌ ریخت‌وپاش‌های مسرفانه و هدر دادن منابع ‌ملی و ارایه‌ی آمارهای نادرست و جنجال‌های تبلیغاتی پنهان می‌شود اما زمانی بر ملا می‌گردد که دور از هیاهو، به وضع کشور، از جمله مقام ایران در روابط بین‌الملل، یا جایگاه اقتصادی آن در عرصه جهانی، یا حتی رقابت‌های ورزشی - به عنوان مشتی از خروار - نظر بیفکنیم. ‍

بدیهی است چنین مدیریتی نه می‌خواهد و نه می‌تواند پاسخگوی عملکرد خود باشد. با این اوصاف شاید به ما حق بدهید که وارد طرح و نقد ادعاهایی نظیر «آمادگی برای مدیریت جهان» نشویم.

•4- تنزل گفتمان اجتماعی صرفاً به داد و ستدهای پولی علیرغم ادعاهای ارزشمدارانه، تکیه بر شعارهای عوام‌ پسند نظیر مبارزه با مافیا و مظلوم‌نمایی با وجود در اختیار داشتن تمام ابزار قدرت، تحقیر مردم و سعی در تطمیع آنان به نام عدالت طلبی از خزانه ملی، شکستن حرمت بزرگان و اندیشمندان، باعث به ابتذال کشیده شدن مفاهیم شریفی نظیر عدالت و ارزش و مبارزه با فساد گردیده و آسیب‌های جدی به اخلاق عمومی وارد ساخته است.
•5- جا دارد هشدار دهیم که سوء استفاده از احساسات پاک دینی و عدالت‌ طلبانه مردم در جهت فعال‌کردن شکاف‌های فرهنگی و طبقاتی، با ایجاد تضاد و تفرقه در سطح ملی، سرمایه‌های متراکم اجتماعی ناشی از اتحاد و اعتماد دینی و ملی را در پای منافع مستعجل قدرت طلبانه قربانی می‌کند. سرمایه‌هایی که طی قرن‌ها فراهم آمده است و انباشت مجدد آن عمر و نیروی چند نسل را می‌طلبد.
•6- تحقق آرمان اصیل «ایران پیشرفته»، آباد و آزاد تنها با تمسک به قانون و احترام به اراده‌ی ملی میسر است. از‌ این ‌روست که مشارکت فعال در انتخابات وظیفه ملی همه‌ی ماست.
ما از همه مردم وظیفه‌شناس ایران می‌خواهیم در انتخابات پیش‌رو آرای خود را، با آگاهی، به نفع فرزندان پاک، صدیق و توانای خود به صندوق‌ها بریزند. فرزندانی که در زمانه بحران‌ از خویش برون آمده‌اند و گوشه امن خود را رها کرده‌اند تا در راستای ترمیم شکاف اعتماد بین دولت و ملت کاری بکنند و دِین خویش را به مردمی که از درون آن بالیده‌اند، ادا کنند و عموم مردم را در بهره‌مندی از توان مادی و معنوی نهفته در دل این سرزمین کهن یاری رسانند.

با توکل به خداوند متعال، میهن اسلامی‌مان را، بدین طریق، از گزند ادامه‌ی روند فعلی و آسیب‌های آینده مصون داریم.

جمعی از استادان دانشگاه صنعتی شریف

خرداد ماه 88

 جلسه دفاع از پایان نامه کارشناسی ارشد

عنوان رساله:

منظور از فیزیکی بودن چیست؟

بهرام برقعی

 استاد راهنما: مهدی گلشنی

اساتید ممتحن: امیر کرباسی زاده و حمید رضا آیت اللهی

سه شنبه 10.5 صبح – گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف

حضور همه دوستان و آشنایان آن مرحوم مایه تسلای رفتگان و خصوصاً بازماندگان خواهد بود. (ضمناً این توضیح را بدهم که بهرام برقعی همان دانشجوی ایرانی است که پاتنم، فیلسوف آمریکایی، در جواب ای­میل چند خطی او یک مقاله نوشت. می­گویند این رویداد تقریباً در همان زمانی رخ داد که جرج بوش در جواب نامه چند صفحه­ای رئیس جمهور احمدی نژاد حتی...[بقیشو نگفتن!]...)

اول اینکه: یکی از دانشجوهای ورودی جدید (خانم سحر نیکنام) تعدادی کتاب دانلود کرده­اند و فایل­های مربوط به آنها را در قالب 8 عدد CD نزد آقای حق­شناس، در دفتر آموزش گروه فلسفه علم، گذاشته­اند. (خدا خیرش بده!) برای سفارش دادن CD-ها می­توانید به آقای حق شناس مراجه کنید. ضمناً فهرست این کتاب­ها را می توانید در ادامه مطلب ببینید.

دوم اینکه: CD مربوط به سخنرانی­های سومین سمینار فلسفه علم نیز مدتی است آماده شده. برای سفارش آنها نیز می توانید به آقای حق­شناس مراجعه کنید.

بالاخره سه شنبه­ی همین هفته (۲۸/۳/۸۷) ساعت ۱۱ از پایان­نامه­ی کارشناسی ارشدم دفاع خواهم کرد.

موضوع پایان­نامه: نظریه­های انقباضی صدق (Deflationary Theories of Truth)

استاد راهنما: دکتر محمد اردشیر

اساتید ممتحن: دکتر مهدی نسرین و دکتر امیر کرباسی­زاده

برای آنهایی که ممکن است بخواهند به دلایل معرفتی (یعنی علمی و این چیزا) در این جلسه شرکت کنند این توضیح را بدهم که: نظریه­های انقباضی صدق برای نخستین بار در قرن بیستم مطرح شدند، و توجه و حمایت فراوانی را جلب کردند. چنانکه در پایان­نامه توضیح داده­ام ادعای محوری این نظریه­ها این است که صدق، و مفاهیم مشابه آن، هر چند در متون فلسفی زیاد استفاده شده­اند،­ ولی از نظر فلسفی اهیت زیادی ندارند، و، در نتیجه، تلاش برای بدست دادن یک تحلیل مناسب از این مفاهیم تلاش بیهوده­ای است، یعنی نمی­تواند ما (فیلسوفان) را در رسیدن به اهداف فلسفی، پاسخ دادن به سوالات فلسفی اصیل، یاری کند.

به این ترتیب، کسانی که گمان می­کنند مفهوم صدق از نظر فلسفی اهمیت ندارد، اصلاً لازم نیست به خودشان زحمت بدهند و در این جلسه شرکت کنند. چون انقباض­گرایان با این افراد موافق هستند. چیزی که هست، فقط در مقابل کسانی که فکر می­کردند مفهوم صدق اهمیت فلسفی زیادی دارد و بدست دادن یک تحلیل مناسب از مفهوم صدق شرط لازم پاسخ دادن به تعداد قابل توجهی از سوالات فلسفی اصیل است، واکنش نشان داده­اند و مطالبی را درباره­ی مفهوم صدق، و در مقابل دیدگاه این افراد بیان کرده­اند.

حیث معنایی افکار (آنچه لازم است توضیح داده شود):

جملاتی که بیان کننده­ی افکار هستند (بیان کننده­ی گرایش­های گزاره­ای هستند) حیث معنایی دارند، یعنی شرایط لازم متن­های مصداقی را برآورده نمی­کنند. (توضیح: درباره­ی اینکه متن­های مربوط به همه­ی انواع افکار غیر مصداقی هستند توافق وجود ندارد.)

برای اینکه یک متن مصداقی باشد لازم است دو شرط زیر را برآورده کند:

1. با تعویض هر عبارت آن با عبارت هم­مصداقش ارزش صدق جملات متن تغییر نکند. (شرط تعوض­پذیری حافظ الصدق)
2. تعمیم وجودی برای جملات آن متن برقرار باشد.

به عنوان مثال جملاتی که درباره­ی باورها هستند هر دو شرط را نقض می­کنند. مثلاً ممکن است جمله­ی

سیامک باور دارد دو بعلاوه­ی دو مساوی چهار است

صادق باشد اما جمله­ی

سیامک باور دارد دو بعلاوه­ی رادیکال دو مساوی چهار است

صادق نباشد (فرض کنید سیامک دانش­آموز کلاس دوم دبستان است). همچنین از اینکه

محمود باور دارد مافیای مسکن در یک اقدام توطئه آمیز قیمت­ها را افزایش داد

نمی­توان (تعمیم وجودی آن را) نتیجه گرفت:

X-ای وجود دارد که محمود باور دارد X در یک اقدام توطئه آمیز قیمت­ها را افزایش داد.

نظریه­ی زبان فکر: (فکر کردن در یک زبان صورت می­گیرد)

ادعای نظریه­ی زبان فکر، مثلاً، درباره­ی باورها (به عنوان یکی از حالات ذهنی­ای که محتوای گزاره­ای دارند) این است که باورها به این دلیل بازنمایی می­کنند که در مغز ما متناظر با باورها بازنمایی­هایی وجود دارند و این بازنمایی­ها بازنمایی زبانی هستند. به عنوان مثال، اگر S باور داشته باشد که P و این باور علّت بعضی از رفتارهای او باشد، مطابق نظریه­ی زبان فکر این موضوع به این صورت توضیح داده می­شود که جمله­ی P به نحوی در بخشی از مغز S نوشته شده و صورت این نوشته (syntax آن نوشته) به نحو علّی در رفتار S تاثیر می­گذارد.

توضیح حیث معنایی افکار با استفاده از نظریه­ی زبان فکر:

مطابق نظریه­ی زبان فکر «سیامک باور دارد که دو بعلاوه­ی دو مساوی چهار است» معادل این است که «در مغز او نوشته شده "دو بعلاوه دو مساوی چهار است"». چون "دو بعلاوه­ی دو مساوی چهار است" و "دو بعلاوه­ی رادیکال دو مساوی چهار است" از نظر صورت با یکدیگر متفاوت هستند ممکن است سیامک باور دشته باشد که دو بعلاوه­ی دو مساوی چهار است ولی باور نداشته باشد که دو بعلاوه­ی رادیکال دو مساوی چهار است.

احتمالاً کسانی که ظرف دیروز و امروز به وبلاگ فلسفه علم سر زده­اند پستی (با عنوان  "نظر خواهی؟؟") که الان از سایت حذف شده است را دیده­اند. با اجازه نویسنده ولی بدون اطلاع او (احتمالاً این باید خلاف "منطق اجازه" باشد!!) من آن پست را حذف کردم و برای رفع شبهات بگویم برای این کار فقط یک دلیل داشتم: اینکه نویسنده آن ناشناس بود.

اصولاً هر کدام از بچه­های گروه بخواهند اسمشان به فهرست نویسندگان (اغلب بی حال و غیر فعال!) وبلاگ اضافه شود کافی است یک ایمیل به من بزنند تا اسم آنها را به این مجموعه اضافه کنم؛ در این صورت می­توانند با نام خودشان مطالبی را که فکر می­کنند برای طرح در وبلاگ مناسب است در وبلاگ بگذارند.

برای کسانی که کنجکاو شده­اند بدانند چه مطلب مهمی را از دست داده­اند و الان از حذف آن متاسف هستند بگویم:

در آن مطلب (فارغ از فضاسازی داستانی)

دو موضوع عنوان شده بود:

1- وضعیت نامناسب سایت گروه

2- اجباری شدن درس "مقدمه ای بر فلسفه علم" بجای "فلسفه علم 1"؛

از این شرایط ابراز نارضایتی شده بود؛

و از سایرین (خصوصاً ورودی­های جدید) خواسته شده بود درباره آن نظر بدهند.

در نظرات هم

یک نفر به نام "یه ورودی86" نظرات نویسنده را تایید کرده بود، و

طبق معمول یک نفر دیگه نوشته بود می­خواهد فلسفه علم بخواند راهنماییش کنیم.

2-  جواب این ارباب رجوع بیچاره را بدهید. ثواب داره. هرکدام از بچه­ها یک چند خطی درباره اینکه

فلسفه علم چیست

گروه فلسفه علم شریف چطوره

منابع امتحانی چیه

کسانی که می­خواهند امتحان بدهند چه چیزی بخوانند

با شناختی که تا کنون بدست آورده­اند چه توصیه ای برای کسانی که متاسفانه به این رشته علاقه­مند شده­اند دارند

و ...

بنویسن و بذارن توی وبلاگ تا مجبور نباشیم به تک تک افرادی که در این زمینه سوال می­کنند جواب بدهیم.

3- درباره تغییرات برنامه آموزشی گروه (پست حذف شده) اگر کسی نظری دارد زیر همین پست بگذارد. (ایرادی نداره! قبلاً هم از این بحث ها در وبلاگ مطرح شده بود. از جمله می­توانید پست "چند نکته پیرامون درس های پیشنهادی برای ترم آینده" را ببینید.)

به زودی (دوشنبه 26 آذر 86) در دانشکده صدا و سیما یک کارگاه آموزشی با عنوان " اولین کارگاه آموزشی آشنایی با فلسفه رسانه " برگزار می­شود. در این کارگاه دکتر حسینی و چند نفر از بچه­های گروه فلسفه علم مقاله ارائه می­دهند. اگر می­توانید حتماً بیایید.

ضمناً،

اطلاعات بیشتر درباره این کارگاه،

برنامه سخنرانی ها و نیز

چکیده مقالات

در سایت کارگاه

http://www.iribu.ir/mediaphil

موجود است.

آقای ابطحی که فارغ التحصیلان گروه فلسفه علم هستند و هم اکنون در مجله حوزه و دانشگاه فعالیت می­کند خواستند به اطلاع بچه­های گروه برسانیم که مجله حوزه و دانشگاه آمادگی دارد مقالاتی که در حوزه فعالیت آن مجله قرار می­گیرد را چاپ کند. یکی از فارخوان­های این مجله و فهرست مقالاتی که تاکنون در باره آن موضوعات چاپ شده است در ادامه مطلب قابل دسترسی هستند. ضمناً از طریق آدرس (smtm_abtahi@yahoo.com) می­توانید با ایشان تماس بگریرد.

... علم زمان ما كه كمتر نظرى و بيشتر تكنيكى و تكنولوژيك است، اثرش را در توسعه نشان مى دهد. ...

... تبديل مركز ISI به كعبه مقاله سازان با بعضى تصميم ها و اقدام هاى ديگر مناسبت دارد و افراط و تفريط به آن محدود و ختم نمى شود. دانشگاه ها اغلب به مقاله هاى استادان اگر در مجله هاى غيرمنتسب به دانشگاه يا مراكز علمى چاپ شوند يا نشانى از خودى بودن در آن ظاهر نباشد، نمره نمى دهند يا نمره بسيار كمى مى دهند. معنى اين تلقى اين است كه علم مهم نيست بلكه دانشگاه مهم است. ملاك هم تعلق و انتساب به دانشگاه است نه مقام علمى استاد. اگر بنويسند كه او استاد دانشگاه تهران است و مقاله اش در مجله هاى داراى عنوان علمى- پژوهشى چاپ شود، نمره اى مى گيرد و اگر اين شرايط حاصل نباشد مقاله اش اعتبار ندارد و يا مثلاً در حدود يك دهم نمره و امتياز به آن تعلق مى گيرد. دادن عنوان علمى- پژوهشى به مجله ها هم گرچه موجه به نظر مى آيد، در كشور ما صورت و وجه خوبى نداشته است. ...

... يعنى مقاله هايى علمى است كه رسماً علمى و تحقيقى شناخته شود و درجه علمى- پژوهشى هم با حكم رسمى معين مى شود. ...

... علم گرچه مايه شرف و حرمت و سرافرازى است اما در عصر ما آن را تنها براى سرافرازى نمى جويند. ...

... به فكر اين باشيم كه به نحوى وضع مقاله نويسى پراكنده و نوشتن مقالات بى ارتباط را تغيير دهيم و در پى يافتن و طرح مسائل علمى خاص كشور باشيم و براى حل آن مسائل پژوهش كنيم. ...

... علم بايد وجود داشته باشد تا فهرست نويسان كتاب ها و مقالات علمى را فهرست كنند. كتاب و مقاله را دانشمندان هرگز و هيچ جا براى درج عنوان آنها در فهرست ننوشته اند و اين كشف زمان ما و بويژه تلقى بعضى از نويسندگان مقالات علمى ما از علم است كه پژوهش را بايد براى ثبت در فهرست انجام داد. ...

... علوم انسانى و اجتماعى زبانى دارند و همراه با آن زبان بوجود مى آيند. اقتباس اين علوم هم در طى جريانى صورت مى گيرد كه زبان اقتباس كننده مهياى پذيرفتن معانى و مفاهيم فرارسيده از خارج مى شود. ...

... احياناً نوشته هاى خود را با پرداخت پول آگهى چاپ كنند. ...

... اگر قرار است ما اينجا پژوهش كنيم و حاصل آن را به خارج بفرستيم چرا از فرار يا مهاجرت مغزها شكوه داريم. دانشمندان مقيم خارج از كشور هم مقاله مى نويسند و خيلى آسان آثارشان را چاپ مى كنند. اگر قرار است به اينجا بيايند و حقوق از مراكز علمى كشورشان بگيرند و مقاله به زبان خارجى براى صدور به خارج بفرستند آيا بهتر نيست كه همانجا بمانند و از شرايط و امكان هايى كه در اختيارشان قرار دارد، بهره مند شوند. ...

جملات بالا از مقاله رضا داوری اردکانی نقل شده است این مقاله در روزنامه ایران چاپ شده بود که اصل آن را می توانید در ادامه مطلب ببینید.

(ضمناً به علیرضا برای اینکه توانسته این مقاله را در صفحه تحت مدیریتش چاپ کند تبریک می گم)

رابطه ميان فلسفه ذهن، که خود به آن مشغوليد و رهيافت هاي تجربي تر (مثل علوم شناختي، روانشناسي، نوروبيولوژي و غيره) را چگونه توصيف مي کنيد؟

جائگ وون کيم (فيلسوف ذهن کره اي) رابطه چنداني ندارند. نتايج و پيامدهاي تجربي با فعاليت هاي انتزاعي چندان مرتبط نيستند. يافته هاي تجربي و نظري که گهگاه مي خوانم يا مي شنوم جالب اند و مي توانند افکار فلسفي را برانگيزند ولي فکر نمي کنم ميان کاري که من در فلسفه ذهن مي کنم و نتايج علوم نظام مندي مثل علوم شناختي و آگاهي ارتباطي واقعي وجود داشته باشد.

کل مصاحبه کیم در منبع اصلی

در فيلم برزيلي «ايستگاه مرکزي» دورا معلم بازنشسته مدرسه است که در ايستگاه مي نشيند و براي مردم بي سواد نامه مي نويسد و از اين طريق مخارج زندگي اش را تامين مي کند. ناگهان براي او موقعيتي پيش مي آيد که هزار دلار به دست بياورد. تنها کاري که بايد بکند اين است که پسربچه 9 ساله بي خانماني را وادار کند به همراه او به آدرسي که به او داده بودند، برود. (به او گفته بودند که پسربچه را خارجي هاي ثروتمند به فرزندي قبول خواهند کرد.) او پسر را برد و پول را گرفت، با بخشي از آن يک دستگاه تلويزيون خريد و مشغول لذت بردن از زندگي جديدش شد. اما همسايه اش آرامش او را به هم ريخت، به او گفت که سن آن پسر زياد بوده و او را به فرزندي قبول نکرده اند، براي فروختن اعضاي بدنش او را مي کشند. شايد دورا هم اين را مي دانست اما بعد از اينکه همسايه اش با صراحت موضوع را بيان کرد، خوابش به شدت آشفته شد. صبح تصميم گرفت پسربچه را برگرداند. فرض کنيد که دورا به همسايه اش مي گفت دنيا، دنياي بي رحمي است، همه مردم تلويزيون هاي عالي و نو دارند، اگر فقط با فروختن پسربچه مي توانم تلويزيون بخرم، چرا اين کار را نکنم او يک پسربچه بي سر و پا که بيشتر نيست. با اين کار او از ديد تماشاچيان هيولا به نظر مي رسيد. او با پذيرش خطر، تصميم گرفت پسربچه را نجات دهد تا خودش را تبرئه کند. در پايان فيلم، در سينماهاي کشورهاي ثروتمند جهان، همان مردمي که اگر دورا پسربچه را نجات نمي داد به سرعت او را محکوم مي کردند، به آپارتمان هايشان رفتند، آپارتمان هايي که به مراتب مرفه تر از خانه دورا بود. در حقيقت، يک خانواده متوسط در ايالات متحده، تقريباً يک سوم درآمد خود را صرف چيزهايي مي کند که غيرضروري تر از يک دستگاه تلويزيون نو براي دورا است؛ رفتن به رستوران هاي عالي، خريدن لباس هاي جديد و دور ريختن لباس هاي از مدافتاده، سفر تعطيلات به کنار دريا؛ بخش عمده درآمد ما صرف چيزهايي مي شود که اصلاً ضروري نيست. اگر به يکي از سازمان هاي خيريه داده شود، همان پول ممکن است جان کودکان نيازمند را نجات دهد.

اينجا اين سوال پيش مي آيد؛ ميان يک برزيلي که کودک بي خانماني را به فروشنده اعضاي بدن مي فروشد و يک امريکايي که تلويزيونش را با مدل جديد عوض مي کند، (در حالي که مي داند اگر پولش را به سازماني خيريه بدهد جان کودکان نيازمند را نجات خواهد داد) چه تمايز اخلاقي وجود دارد؟

گروه مطالعات علم موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران یک دوره آزاد تحت عنوان واقع­گرایی علمی برگزار می­کند. برای کسب اطلاعات بیشتر می­توانید از پیوندهای زیر استفاده نمایید:

 سایت موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران

برنامه جلسات

صورت عامتر سوال بالا این است: چرا او پرسید "چرا P ؟"، بعلاوهء اینکه در سوال بالا بطور ضمنی فرض شده است هر کسی وقتی فعلی را انجام می­دهد (از جمله وقتی پرسشی را مطرح می­کند) چون خواسته­های خاصی دارد آن فعل را انجام می­دهد. پاسخ غیر قابل مناقشه (و در عین حال پیش پا افتاده) به این سوال این است: چون می­خواست چرایی P را بداند (با این قید که او خود می­داند که P صادق است و بنابراین به دنبال توجیه P نیست) ولی این را همه ما می­دانستیم و علی رغم آن پرسیده بودیم: چرا او پرسید "چرا P ؟".

سوالی که در اینجا در پی پاسخ دادن به آن هستیم نیز یک سوال تبیین خواه است، یعنی یک سوال چرایی که از چرایی گزاره­ای که صدقش را پذیرفته­ایم پرسش می­کند در نتیجه هرچه درباره پرسنده "چرا P ؟" بگوییم دامان خودمان را هم خواهد گرفت. می­دانیم که کسانی می­پرسند چرا P ؟ ولی می­خواهیم بدانیم چرا می­پرسند چرا P ؟. اگر برای پاسخ دادن به سوال چرا P ؟ لازم باشد بدانیم چرا کسی که آن را پرسیده آن را پرسیده است برای یافتن پاسخ سوال خودمان (چرا او پرسید چرا P ؟) نیز باید بدانیم چرا پرسیدیم چرا او پرسید چرا P ؟. من فکر نمی­کنم به این صورت به نتیجه برسیم. باید مسیر را عوض کرد.